17 Kasım 2010 Çarşamba

Sokaklardan Bir Kız - Orhan Kemal

Orhan Kemal, kitaplarını okumuş olsun ya da olmasın çoğu insanın az çok bildiği gibi özellikle 50 ve 60lı yıllar Türkiye’sinde, yoksul kesimin yani halkın dertlerini, yaşadıklarını anlatan ve bunu yaparken “onlardan biri” tavrını ve başarılı tasvirlerini kullanan bir yazar. Sokaklardan Bir Kız, bu kuralı bozmayan, yazarın diğer başarılı kitaplarının yanında biraz sönük kalmış dahi olsa hüzünle okunacak, Yeşilçam filmi tadında bir roman.

Bir kısmı Anadolu’nun küçük bir kasabasında ancak büyük bölümü İstanbul’un arka sokaklarında geçen, geri planda 60’lı yılları okuyucuya hissettiren ve konsomatris Leyla’nın kızı Nuran’ı anlatan bir kitap.

Nuran, annesinin mesleği nedeniyle toplum tarafından etiketlenmiş, ancak bu etiketi kabul etmeyip sonuna kadar direnen, bir gün bu hayatın dışında kendisine yepyeni bir hayat kurabileceği umudunu taşıyan bir genç kız. Çocukluğu ve gençliği süresince, annesi yüzünden hapse giren babasının kendisine verdiği öğüdü aklından çıkartamamıştır. “Yavrum, dinle beni… Gün gelecek, büyüyecek, bir erkeğin kadını olacaksın. Kocan çirkin de olsa, onu yabancı bir erkekle aldatıp hapislere düşmesine sebep olma!”

Ancak Nuran, tüm temiz kalma çabalarını görmezden gelen, ona ait olmayan suçları yüzüne vuran bir çevrede yetişmektedir. Bunların başında ise annesi Leyla vardır. Acaba Nuran istediği, umud ettiği yaşama ve sıcak yuvaya kavuşabilecek midir ?

Okurken gözünüzde canlanan o siyah beyaz karelerle, kendinizi bir an Tarlabaşı’ndaki apartman dairesinde, Beyoğlu’nda bir lokantada ya da Anadolu’da küçük bir kasabada bulabilirsiniz.

AJANDA Haziran sayısı yazımdan alıntıdır.

2 yorum:

  1. Orhan Kemal kitaplarını okur okur ağlardım 13-14 yaşlarındaydım ilk okumaya başladığımda... Sonra baktım çok travmatik oldu, bıraktım :) Ama bunu okumamıştım, teşekkürler...

    YanıtlaSil
  2. Kiraz Çekirdeği, bu kitabı da hüzünlü ama yine de tavsiye ederim :)

    YanıtlaSil